گردو

گردو

یک گردو را طوری از پوست در آورید که سالم بماند.

خوب به آن نگاه کنید که درست شکل مغز آدمی است.

قدیمی‌ها آن را به مغز انسان تشبیه می‌کردند و به همین دلیل آن را با سردرد ارتباط می‌دادند.

درخت گردو، سابقه‌ای خیلی قدیمی دارد.

منشأ ظهور آن معلوم نیست در کجا بوده است.

ولی بی‌تردید باید گفت گهواره‎ی اصلی آن در آسیا بوده است.

در طبقات زمین متعلق به عهد چهارم زمین شناسی، نقش و نگار برگ‌های درخت آن را پیدا کرده‎اند.

به این دلیل می‎گویند که این درخت در عهد چهارم وجود داشته است.

درخت گردو، در مناطق معتدله می‎روید.

باید آن را بکارند ولی بحالت وحشی هم این جا و هم آن جا پیدا می‏‌شود.

در ایران جنگل‌های گردوئی کردستان شهرت جهانی دارند.

در قرون وسطی گردو، قدر و قیمت زیادی پیدا کرد و در آن زمان در فرانسه شغل تازه‎ای برای گردو پیدا شد که معروف به ” اندازه‌گیر گردو ” بود و اشخاصی بودند که کار آن‌ها اندازه‎گیری گردو و طبقه‏‌بندی آن‌ها بود که بسرعت و مهارت تمام این کار را انجام می‌دادند.

 

کمی از تاریخ خواص طبی گردو

از سالیان دراز خواص طبی گردو را شناخته و آن را تجزیه و تحلیل کرده‎اند.

از نوشته‎هایی که در اختیار است، داریم که در قرن اول میلادی دیوسکورید خواص آن را در کتاب خود این طور شرح می‎دهد:

گردو، سردرد را تحریک می‎کند ولی کرم کدو را دفع می‎سازد.

 

در قرن نهم میلادی آقای Saint Isidore de Seville در باره‎ی گردو، اینچنین نسخه داده است:

پوست درخت گردو، ضد کرم بوده و میوه گردو نیز برای رفع مسمومیت و آبسه‎های کبدی است.

پوست میوه‎ی گردو، برای معالجه ریزش آب از چشم و برگ‎های درخت آن نیز برای درمان کرم کدو، نقرس و جذام مفید است.

 

گردو
گردو

تجزیه علمی برگ گردو

برگ‎های گردو، دارای یک الکالوئید ” Alcaloide “، اینوزید ” Inosite ” و یک ماده چربی اصیل مقوی و دارای نمک‎های معدنی فسفردار است.

برگ و پوست سبز گردو، مقوی و تصفیه کننده خون هستند.

خود گردو بی اندازه مغذی است.

چنان چه پانصد گرم گردوی پوست کنده و خشک اگر مصرف شود، سه هزار و پانصد کالوری در بدن تولید می‎کند.

این مقدار کالوری برای جهل و هشت ساعت کافی است.

ولی مسلم است که این مقدار از آن را یک دفعه نمی‎شود خورد و اگر کسی آن را بخورد، دچار سوء هاضمه خواهد شد.

زیرا گردو، در عین حال که مغذی است، هضم آن سنگین بوده و اگر زیاد خورده شود، مخاط روده‎ها و سقف دهان و زبان را متورم خواهد کرد.

به همین علت است که باید بعد از خوردن گردو، دهان را با آب کاملاً شست و شو داد.

گردو، برای اشخاصی که روده‌های علیل و ضعیفی دارند، می‎تواند بحران‎های اسهالی تولید کند.

گردوی خشک، قند و آب ندارد ولی دارای ویتامین‌ها و املاح معدنی و مقدار زیادی مواد چربی است.

از گردو، روغن و پروتئین گردو استخراج می‌کنند.

پروتئین گردو، نزدیک به پروتئین حیوانی است و به همین جهت است که گیاه‎خواران بجای گوشت و پروتئین‎های حیوانی گردو، فندق و بادام می‎خورند.

در رستوران‌های گیاه‌خواران، غذایی به نام ” بیفتک کوبیده ” وجود دارد که مخلوطی از گردو و غلات کوبیده است.

این سایت به زودی به یکی از 20 سایت برتر کشور تبدیل خواهد شد

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *