سفینه ویجر ۲

سفینه ویجر 2

ناسا در تاریخ ۲۰ آگوست سال ۱۹۷۷ و در راستای مطالعه منظومه شمسی و فضای بیرون از آن، سفینه ویجر ۲ را به فضا پرتاب نمود. این پرتاب صورت گرفته، بخشی از “برنامه ویجر” بود. طبق این برنامه، ویجر ۲، ۱۶ روز قبل از برادر خود یعنی ویجر ۱، به فضا پرتاب شده بود.

بخش جالب این مأموریت، دیر رسیدن ویجر ۲ به سیاره‌های مشتری و زحل بود؛ ولی با این حال، این سفینه در ادامه موفق شد تا با سیاره‌های اورانوس و نپتون نیز رو به رو شود. ویجر ۲، اولین و تنها سفینه‌ای بود که توانست این دو غول یخی را ملاقات نماید. بعد از این ملاقات‌ها، ناسا تصمیم گرفت تا ویجر ۲ را به فضای بین ستارگان هدایت نماید.

در طی مأموریتش؛ ویجر ۲، در ابتدا در سال ۱۹۷۹ وظایف خود را در سیستم مشتری به پایان رساند. سپس در سال ۱۹۸۱، مأموریت خود را در سیستم زحل تمام نمود. در ادامه و در سال ۱۹۸۶، مأموریتش در سیستم اورانوس را به اتمام رساند و در دوم اکتبر سال ۱۹۸۹ هم توانست وظایف تحقیقاتی خود را در سیستم نپتون با موفقیت به پایان برساند.

ویجر 2، در حال تصویر برداری از نپتون
ویجر ۲، در حال تصویر برداری از نپتون

 

وضعیت فعلی ویجر ۲

ویجر ۲، هم اکنون در حال انجام ادامه مأموریت تحقیقاتی خود بوده و توانسته که به مانند ویجر ۱ به فضای بین ستارگان ورود نماید. نزدیک به ۴۲ سال و چند ماه است که از شروع مأموریت این سفینه فضایی گذشته است و این سفینه هم‌چنان توانسته که ارتباط خود را با زمین و ناسا حفظ نماید.

در این بین، از میان ۱۰ ویژگی و تجهیزات ویجر ۲، پنج مورد از آن‌ها در حال کار می‌باشند. زیرا ناسا سعی کرده تا با خاموش کردن این ویژگی‌ها، بتواند انرژی سفینه را حفظ نماید.

ویژگی‌های فعال بر روی ویجر ۲، به صورت زیر می‌باشند.

  • cosmic ray subsystem
  • low-energy charged particles
  • magnetometer
  • plasma wave subsystem
  • plasma science

 

برای گرفتن اطلاعات لحظه‌ای از ویجر ۲، می‌توانید به آدرس زیر مراجعه نمایید.

https://voyager.jpl.nasa.gov/mission/status

 

مقصد بعدی ویجر ۲، کجا خواهد بود؟

هر چند که ویجر ۲، توانسته به فضای بین ستارگان راه یابد؛ ولی با سرعت فعلی (۵۷ هزار و ۸۹۰ کیلومتر بر ساعت)، نهایت بعد از ۴۰ هزار سال موفق خواهد شد تا به مقصد بعدی خود دست یابد. در این راستا، در حدود ۱٫۷ سال نوری طول خواهد کشید تا این سفینه به ستاره کوتوله قرمز ross 248 برسد. در بین سایر ستاره‌ها، این ستاره نزدیک‌ترین به خورشید می‌باشد که در سیستم “alpha centauri” قرار دارد.

بعد از این مأموریت، در حدود ۶۱ هزار سال بعد از زمان فعلی، ویجر ۲ موفق به گذر از “ابر oort” خواهد شد. بسیاری از اخترشناسان و دانشمندان بر این عقیده هستند که اکثر ستاره‌های دنباله‌دار، از این جا به وجود آمده و هزاران سال زمان می‌برد تا یک دور کامل خود را در اطراف خورشید به پایان رسانند.

سپس در سال ۲۹۸ هزار میلادی؛ ویجر ۲، چهار سال نوری دورتر و در منطقه ستاره “sirius” که به عنوان درخشنده‌ترین ستاره در آسمان زمین شناخته می‌شود، خواهد بود. در نهایت هم بعد از هزاران سال، ویجر ۲، به دو ستاره “delta pav” و “gj 754” خواهد رسید.

 

لطفاً نظرات خود را درباره ویجر ۲، با ما درمیان بگذارید.

این سایت به زودی به یکی از 20 سایت برتر کشور تبدیل خواهد شد

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *